او ز من رنجیده است

 آن دو چشم ریز بین نکته گیر

در من آخر نکته ای بد دیده است

من چه میدانم که او

با چه مقیاسی مرا سنجیده است

من همان هستم که بودم شاید او

چون مرا دیوانه ی خود دیده است

 بی وفایی می کند تا بلکه من

دور از دیدار او غافل شوم

 او نمی داند من دوست می دارم جنون عشق را

من نمی خواهم که حتی لحظه ای

لحظه ای از یاد او غافل شوم